Interview met Rudi Duerinckx, hoofdconservator van het Museum voor Moderne Kunst, Departement van Afgewezen Kunstenaars

Goedemorgen, Rudi. Het Departement van Afgewezen Kunstenaars is zo’n interessant idee. Wat heeft je geïnspireerd om het op te richten?

Goedemorgen, en bedankt. Het idee ontstond uit de wens om ter discussie te stellen hoe de kunstwereld succes definieert. Veel getalenteerde kunstenaars passen niet binnen de heersende trends of verwachtingen van galeries. We wilden hun een plek geven waar ze hun werk met trots kunnen tonen — niet als buitenstaanders, maar als vernieuwers die hun eigen weg volgen.

Wat voor kunstenaars stellen jullie tentoon?

We zoeken kunstenaars die anders durven te zijn: mensen die unieke verhalen vertellen en creëren vanuit oprechtheid, niet vanuit mode of winstbejag. We waarderen originaliteit, ook wanneer die de regels doorbreekt.

Hoe verandert dit departement de kunstwereld?

Ik denk dat het mensen eraan herinnert dat kunst divers en toegankelijk moet zijn. Door afgewezen kunstenaars te tonen, vragen we de kunstwereld opnieuw na te denken over wat iets ‘waardevol’ maakt. We willen verruimen hoe mensen creativiteit en waarde in kunst definiëren.

Kun je iets vertellen over kunstenaars die je bijzonder zijn opgevallen?

Zeker. De door hypnose geïnspireerde reeks “Through a Child’s Eyes” van Sofie Meulenaere is een ontroerende verkenning van herinnering en kindertijd. Ze gebruikt waskrijt — een materiaal voor kinderen — om complexe ideeën te onderzoeken. Haar werk herinnert ons aan de zuivere creativiteit die we als volwassenen vaak verliezen.

Een ander voorbeeld is Pieter Jansens. Hij werkt al meer dan dertig jaar aan een strip die hij nooit wil publiceren. Hij creëert uitsluitend voor zichzelf. Dat roept wezenlijke vragen op over waarom kunstenaars kunst maken en of erkenning er echt toe doet.

En wat met performancekunstenaars zoals Svej Evfsjodly?

Svejs werk “TELEFONO” heeft veel discussie uitgelokt over de betekenis van performancekunst. Door spiritualiteit te combineren met ongewone manieren van communiceren, laat hij ons opnieuw nadenken over hoe we contact maken met anderen. Sommigen vinden het vreemd, anderen diepzinnig. Precies zulke gesprekken willen we op gang brengen.

Helpen die uiteenlopende benaderingen jullie missie te verwezenlijken?

Absoluut. Of het nu gaat om jeugdherinneringen, privéprojecten of avant-gardistische performances, iedere kunstenaar toont een andere kant van de menselijke creativiteit. Ze herinneren ons eraan dat kunst geen regels hoeft te volgen: ze moet alleen iets echts uitdrukken.

Hoe zie je de toekomst van het departement?

We willen blijven groeien en ontdekken. Ons doel is om ideeën over wat in musea thuishoort te blijven uitdagen. Door het ongewone en het over het hoofd geziene te omarmen, hopen we een inclusievere en ruimdenkender kunstgemeenschap op te bouwen.

Wat hoop je dat bezoekers meenemen van hun (online) bezoek?

Ik hoop dat ze kunst in een nieuw licht gaan zien. Ik wil dat ze zich afvragen wat ‘succes’ werkelijk betekent en inspiratie vinden bij kunstenaars die voor zichzelf creëren, niet om goedkeuring te krijgen. Echte kunst draait voor mij om oprechtheid en moed — en daarvoor moet altijd plaats zijn.

Bedankt, Rudi, dat je je gedachten en passie met ons wilde delen.

Graag gedaan. Het was fijn om over dit project te praten en over de ongelooflijke kunstenaars die het mogelijk maken.